در باب رفاقت

به نام خدایی که دوستی را آفرید

اول یه توضیحی بدم. من این متن رو حدود یک سال پیش نوشتم. از اون موقع تا حالا نگهش داشتم و جایی نذاشتمش، به این امید که شاید اوضاع عوض شه یا اینکه شاید من اشتباه می کنم! ولی اوضاع که عوض نشد هیچ، روز به روز هم داره بدتر می شه! (متأسفانه)

جملات قصار و سخنان معروف و ... راجع به دوستی زیاد هست. ولی...

دلم لک زده واسه یه جو رفاقت، واسه یه جو صداقت. واسه سر سوزن مردونگی، توی این زندگی که کار همه شده در بدری و آوارگی. نمی دونم، همه می گن تقصیر زمونه س. ولی اینا همه ش بهونه س. زمونه یعنی چی؟ زمونه واسه ی کی؟ زمونه یعنی ما! رفتار ما! افکار ما! کی زمونه رو می سازه؟ کی این بازیو می بازه؟ کی می بره؟ کی آخرش در بدره؟ شاید راست بگن؛ ولی به نظر من، هیچ عذری پذیرفته نیست. تا کی باید به خاطر خودخواهی بقیه گریست؟ بچه که بودم خیال می کردم رفاقت یعنی با هم بازی کردن، همدیگرو تو درس خوندن یاری کردن؛ گذشته اون زمون، دیگه نه من همون بچه ی دیروزیم نه اون. همه چیز عوض شده؛ بی وفایی و دورویی به جون آدما مرض شده. هیچ کس خاطر کسی رو نمی خواد. تو درموندگی و بیچارگی، کسی واسه ی کمک و همدلی نمیاد. رفاقت! دوستی! کو؟ اصلاً یعنی چی؟ از هر کی بپرسی دوست یعنی کی، رفاقت یعنی چی، می گه «دوست آن است که گیرد دست دوست در پریشان حالی و درماندگی». قبول. ولی واسه دست گرفتن، باید بفهمی کی پریشان حاله! این روزا کی واسه این چیزا ارزش قائله؟ من؟ تو؟ به خدا هیچ کس! صداقت! عجب کلمه ای! خیلی سخته تو دنیای رفاقت، اگه رفاقتی باشه، بگردی دنبال صداقت. گشتم نبود، نگرد نیست! نه اینکه فکر کنی صداقت چیز گرونیه! نه! آدما خیلی ارزون شدن. رفاقت و صداقت به ناچار گرون شدن. واسه کی دارم حرف می زنم؟ آدما همه کر شدن؛ حتی شما دوست عزیز! دیگه با بلندترین صدای زنگ ساعت هم بیدار نمی شن. امروز، اگه یه جا، اتفاقی، یه ذره، بر فرض محال، رفاقتی پیدا کردی، دو دستی بچسبش! فردا همونم پیدا نمی شه! خیلیا همون یه ذره هم ندارن. آخه مگه بیکارن، بگردن دنبال یه چیز نایاب، با قیمت بالا، که فردا بِدَنِش به باد هوا؟! منم کم کم دارم مثل بقیه می شم؛ ارزون! که هر کس و ناکسی که از راه رسید، ادعای رفاقت بکنه! ادعای صداقت بکنه! نه، دیگه برام فرقی نداره. دوستی یا دشمنی؛ صداقت یا دورویی. دیگه خسته شدم. می خوام بخوابم. اگر فردایی بود، اگر رفاقتی دیدی، رفاقتِ با صداقتی دیدی، خبرم کن. اگه نصفه شب هم بود، بیدار می شم. شاید ذره ای از رفاقتای گذشته رو پیدا کنم. شب بخیر.