(به: یه بنده ی خدا!)
ما در تب و در حسرت و در سوز و گدازیم
چون یار نیامد که به او رنگ ببازیم
او روشن و در گلشن و در شادی و بزم است
ما در صف رزمش به جهان سخت بتازیم
زان روی مهش، چشم تَرَش، قامت والا
آیا که شود بر ورقی نقش بسازیم؟
در فکر و در اندیشه که چون فخر فروشد،
آنگونه که شاید به رخ یار بنازیم
در معبد قلبش به نمازیم و زیارت
بشکن بت دل را، که در راز و نیازیم
رخسار و را از پس آیینه چه سود است؟
گوهر به صدف باشد و ما چنگ نیازیم
دردی به دل انداخته کز آن نشود دور
ما را نبود چاره، بسوزیم و بسازیم
7 comments:
قل حسبی الله.....اول از اینجا شروع می کنم که این عکسی که برای متنت انتخاب کردی ما تابلوش رو داریم!دو اینکه این شعر از خودت بووووووووووووود؟!!!!!واقعا تو نابغه ای!سه اینکه نمی تونم نظر واقعیم رو نسبت به شعرت بگم!خوب دیگه!بعضی چیزا گفتنی نیست!
eyval kheli ali bood
haminjoori edame bedi ye sadiyi hafezi chizi mishi :D
بابت کامنتی که گذاشتی بسیار ممنونم!
من دیروز شعرتو خوندم!
اول باورش برام سخت بود که خودت گفته باشی!
به دو دلیل
1- شعرت کلاسیک بود و وزن داشتش
2- حسی که شعرت داشت برام عجیب بود! یعنی من زمانی یک شعر رو می گم که احساساتی بشم! یعنی از یک چیزی کلی لذت ببرم یا از یک چیزی دپرس بشم که من از توی شعرت یک حس باحال پیدا کردم که تا حالا کسی رو ندیده بودم که داشته باشه!
ولی خوب تو خز نیستی! یعنی اکثر شعرایی که تو نت می خونم تکراری هستند هم از نظر قالبی هم از نظر حسی
توی این شعر یک شوری بودش!
(جون من خودت گفته بودی؟!)
در کل خیلی خوب بودش! نمی گم ادامه بده! می دونی چرا؟ خودت می دونی کی باید ادامه بدی کی باید ساکت بمونی و شعر بخونی!
تو چرا از کربن و ترکیبات الی شعر نگفی بعد رفتی از بنده ای خدا شعر می گی ؟به به چشم و دلم روشن
farrokh:
ey baba! man ferdosi ro bishtar dust daram :D merC :P
----------------------
anahita:
faghat mitunam begam MERCI :)
----------------------
gandom:
akhe hesse carboni (!!) bayad behem dast bede! :D age tunestam migam, vali shayad maskhare beshe :)
Post a Comment